به گزارش واحد ارتباطات و جذب مشارکت‌های مؤسسه خیر ماندگار، صدمین نشست هفتگی «یک چای، یک تجربه» با حضور جمعی از مدیران و کنشگران حوزه خیریه و سازمان‌های مردم‌نهاد عصر چهارشنبه ۱۵ مردادماه ۱۴۰۴ برگزار شد. در این برنامه، دکتر محسن ولیئی به تشریح فلسفه تأسیس مجمع خیرین کشور و مأموریت‌های آن پرداخت.

ولیئی که سابقه طولانی در مدیریت حوزه‌های نیکوکاری، از کمیته امداد امام خمینی(ره) تا شهرداری و وزارت کشور دارد، در ابتدای سخنان خود گفت:«خیرین ما فاقد یک جایگاه اتحادیه‌ای و سندیکایی برای پیگیری مطالباتشان بودند؛ این خلأ سبب پراکندگی و توقف برخی فعالیت‌های نیکوکارانه شده بود. مجمع خیرین کشور برای پر کردن این خلأ در سال ۱۳۹۵ پایه‌گذاری شد و امروز در ۲۷ استان شعبه دارد.»وی در توضیح ماهیت مجمع افزود:«این نهاد نه پولی دریافت می‌کند و نه پرداخت؛ اساس کار ما سیاست‌گذاری، مطالبه‌گری و تسهیلگری است. در هیچ استان کشور مجمع خیرین حساب بانکی ندارد، زیرا رسالتش نه جمع‌آوری منابع مالی بلکه پیوند ظرفیت‌ها و انتقال تجربه‌هاست.»
مدیرعامل مجمع خیرین کشور در بخشی از سخنان خود به ایده «بانک زمان» و «نذر تخصص» اشاره کرد و گفت:«بانک زمان یک سازوکار داوطلبانه است که در کشورهای اروپایی سابقه‌ای بیش از یک قرن دارد. ما تلاش کرده‌ایم این الگو را وارد ایران کنیم تا هر فرد بتواند بخشی از زمان یا تخصص خود را در خدمت جامعه قرار دهد. به عنوان نمونه، معلم بازنشسته‌ای که دو ساعت وقت آزاد دارد می‌تواند به دانش‌آموزان بازمانده از تحصیل یاری رساند.»
او از طرح غربالگری و حمایت درمانی دانش‌آموزان نیز به‌عنوان یکی از دستاوردهای مجمع یاد کرد:«سال گذشته حدود شش هزار دانش‌آموز دارای مشکلات جسمی و درمانی شناسایی و با کمک خیرین و ظرفیت‌های محلی تحت پوشش قرار گرفتند.»
ولیئی در ادامه به پراکندگی و تعدد نهادهای صادرکننده مجوز خیریه اشاره کرد و گفت:«امروز ۱۶ دستگاه مختلف متولی صدور مجوز فعالیت خیریه‌ها هستند. این پراکندگی و نبود انسجام، مانع بهره‌وری و هم‌افزایی است. تجربه کشورهای مختلف نشان می‌دهد که هرچه دست دولت‌ها از هدایت خیریه‌ها کوتاه‌تر باشد، مشارکت‌های مردمی موفق‌تر عمل می‌کنند.»
او با اشاره به مطالعات تطبیقی در ۳۰ کشور افزود:«راه برون‌رفت از این وضعیت، ایجاد نهادی حرفه‌ای مشابه سازمان نظام مهندسی یا سازمان نظام پزشکی است که بتواند همه فرآیندهای تأسیس، نظارت و انحلال خیریه‌ها را مدیریت کند.»
در پایان، ولیئی چشم‌انداز مجمع خیرین را چنین ترسیم کرد:«حد یقف ما رفع نیاز نیازمندان است. آرزو داریم روزی برسد که خیریه‌های ایران نه برای فقرزدایی داخلی، بلکه برای کمک به نیازمندان جهان فعالیت کنند. افزایش تعداد خیریه‌ها نشانه فقر بیشتر جامعه است؛ بنابراین چشم‌انداز ما جامعه‌ای است که در آن نیاز به خیریه‌ها کمتر شود و نیکوکاری ایرانیان به مرزهای بین‌المللی گسترش یابد.»
نشست صدم «یک چای، یک تجربه» با پرسش‌های حاضران ادامه یافت و بر ضرورت انسجام‌بخشی به فعالیت‌های خیریه و کاهش موازی‌کاری در سمن‌ها تأکید شد.